پنهان يد بيضا به گريبان كه خدا گفت * فى جيبك ادخل يدك تخرج بيضا 9984945 خ 0 11 خ افراشته فرّاش فلك دست و شمايل * تا شكل حمايل فكند در بر جوزا منشى عطارد قلم تيز كشيده * تا ضبط كند نكتهء من ذلك منها 0094945 خ 0 12 خ تابنده رخ مشترى از اوج سعادت * بر گوشهء شش گوشهء اين سقف معلّا 1094945 خ 0 13 خ بنهاده سليمان ز كف انگشترى ملك * بر كرسى او تكيه زده ديو هويدا 2094945 خ 0 14 خ شاه غسق انگيخته تالان 3094945 خ 0 15 خ و چه تالان * بر خوان فلق ساخته يغما و چه يغما زهره جگرى ساخته پيراهن گلريز * دل سوخته از داغ جگرگوشهء زهرا آن دُرّ گرانمايه كه بُد گوهر پاكش * در پردهء عصمت ز همه عار معرّا 4094945 خ 0 16 خ گَردِ ره او روشنى ديدهء رضوان * خاك در او غاليهء گيسوى حورا 5094945 خ 0 17 خ شايد كه بروبند سراپردهء قدرش * حوران بهشتى به سر زلف سمن‌سا يك لاله ز گلزار عِذارش 6094945 خ 0 18 خ رخ ساره 7094945 خ 0 19 خ * يك سنبله از سنبل او زلف صفورا 8094945 خ 0 20 خ آب رخ گلبرگ از آن لالهء سيراب * زيب چمن روضه از آن قامت زيبا اندر تُتُق 9094945 خ 0 21 خ عفّت او دختر عمران 0194945 خ 0 22 خ * و اندر حُجُب عصمت او مادر عيسا از چادر پشمينهء او پرده گليميست * اين پردهء زربفت بر اين طارَم خضرا 1194945 خ 0 23 خ بر معجر او باد ، سحرگه گذرى كرد * زين راهگذر يافت صبا عنبر سارا 2194945 خ 0 24 خ از مقنعهء مادر او بر سر بلقيس 3194945 خ 0 25 خ * تاجيست كزو رشك برد دختر دارا آن كيست كه او را ز حسد رشك نمايد * رمزيست كه در گوش تو گويم بمعمّا با مجمرهء عود چرا گرم شود دود * با روشنى خور چه كُند ذرّهء شيدا او پرده‌نشين حَرَم سيّد كونين * او سيّدهء جيّدهء 4194945 خ 0 26 خ مكّه و بطحا او دسته گل باغ رياحين پيمبر * او دختر شايستهء بايستهء بابا او تخت‌نشين حرم مسند ياسين * او سروِ چمانِ چمنِ روضهء طاها 5194945 خ 0 27 خ بر مسند قدرش لب ناهيد 6194945 خ 0 28 خ زمين بوس * بر خاك درش چهرهء خورشيد جبين‌سا آن روى كزو پرتو خورشيد خياليست * گو در شب تار از تُتُق مشك برون آ تا ظلمت شب در پس انوار بماند * تا ظلّهء 7194945 خ 0 29 خ آن شب كه بود وعدهء فردا و آن موى كزو طرّهء و الليل سواديست 8194945 خ 0 30 خ * گو باز كن آن غاليه بو ، جعد مطرّا 9194945 خ 0 31 خ تا روز بپوشاند و بر جاى بماند * تا روشنى روز قيامت شب يلدا